سی و یک سالگی سبز
سی و یک به خودیه خود سال بی قراری هست چه برسه که شروعش با 22 بهمن 88 باشه…
There are currently no comments highlighted.
فوریه 11th, 2010 در روزمره
خلسه ام را دوست دارم. سکوتم را بی وزنی ام , بی وزنی مطلقم را پروازم را, سلولهایم رشد میکنند. رشد سلولها دردناک است. استخوانهایم می شکنند و قلمه ای برای استخوان جدید نیست. به خاکستر فکر میکنم و رویش از میان خاکستر. اما شنیده ام ققنوس افسانه ای بیش نیست. خاکستر شدن از من, باقی اش با افسانه.
